deda's profileTHANANYA's spacePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
October 08 น้องน้ำแข็งเคยมั้ยที่รักอะไรสักอย่าง
รักมากๆๆ
จนอยากจะผูกติดชีวิตไว้กับมันตลอดไป
ตุ้ยมีนะ "น้องน้ำแข็ง"ไง
ตุ้ยรักน้ำแข็งมาก
ไม่อยากจะไปไหน
รึว่าแยกจากน้ำแข็งเลย
แต่ตุ้ยไม่รู้ว่าต่อไปเรื่องราวของตุ้ยจะเป็นยังไง
ตุ้ยไมรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
เราอาจจะต้องแยกจากการ
เพราะความจำเป็น ความงี้เง้า
หรืออาจจะเป็นความเห็นแก่ตัว
แต่ก็ช่างเถอะ
ตุ้ยจะต้องทำทุกอย่าง
เพื่ออะน่ะหรอก็เพื่อความเห็นแก่ตัวของตุ้ยเองไง
ทีคนอื่นยังทำกับตุ้ยได้
ตุ้ยก็ต้องทำได้สิ
ก็ตุ้ยรักน้ำแข็งนิ จิงป่ะ September 18 สมน้ำหน้า "ไอ้ตุ้ย" คนไม่เอาไหน 555+จะมีรึเปล่าน๊า..
วันที่ได้เรียกตัวเราเองได้เต็มปากเต็มคำว่า "กูน่ะ คนทำนะโว้ย" 5555+
คงสะใจดีวะ
แต่มันติดอยู่ตรงเดียวเลย
ติดตรงที่กูทำไม่เปง
กูไม่สนใจทำ
เฮยเซ้งตัวเองจัด
เป็นคนที่ไม่ได้เรื่องเอาซะเล๊ย..
สมควรแล้ว
ที่รุ่นพี่เค้าไม่สนใจ
รุ่นน้องก็ไม่เคารพ
อาจาร์ยยังไม่ไว้ใจเล๊ย..55555555+
แมร่งกูเนี้ยนะ
ไม่มีอะไรเลยจิ๊งจิง
อยากบอกใครๆว่า
"สมน้ำหน้าตัวกูเองที่สุด"
ก็เพิ่งรู้วันนี้นี่แหละ
ว่าหัวเราะทั้งน้ำตาเปงยังไง 555555555+
September 12 T_T so sad. . .
บ่ อ ย ค รั้ ง น ะ ที่ คิ ด เ ส ม อ ว่ า ทำ ไ ม ต้ อ ง เ จ อ แ ต่ เ รื่ อง เ ดิ ม ๆ ที่ ซ้ำ ๆ ซ า ก ๆ
ทำ ไ ม ต้ อ ง เ ป็ น อ ย่า ง นี้ ทุ ก ที
เ จ อ เ รื่ อ ง ใ ห ม่ ๆไ ด้ มั้ ย
เ บื่ อ แ ล้ ว . . .
ขี้ เ กี ย จ ร้ อ ง ไห้ อ ะ
ไ ม่ อ ยา ก ต้ อง ใ ห้ใ ค ร ม า เ ห็ น ใ จ บ่ อ ย ๆ
แ ล้ ว เ ร าจ ะ ทำ ไ ง ดี . . . .
มั น ค ง เ ป็ น เ พ ร า ะ ตั ว เ ร า เ อ ง มั้ ง
ที่ ช อ บ ทำ ร้ า ย ตั ว เ อ ง จ น เ ค ย ชิ น
แต่ ไ ม่ เ ห็ น ว่ า มั น จ ะ ชิ น ช า
กั บ ค ว า ม รู้ สึ ก เ ดิ ม ๆ
ที่ ค อ ย ทำ ร้ าย ตั ว เ อ ง
. . . August 19 เมื่อไหร่จะเช้า เมื่อไหร่จะเช้า...ประโยคนี้คงได้ยินกันบ่อยๆ สำหรับคนที่เหงา หรือไม่ก็ตอนกลางคืนไม่มีอะไรจะทำ ยากนะที่จะทำใจยอมรับความมืดมนของค่ำคืนที่เงียบงัน มันคงสุดจะทรมานเกิดที่คนเหงาหนึ่งคนจะทนได้ แต่สำหรับตุ้ยแล้วมันไม่ใช่อย่างนั้นหรอก ตุ้ยไม่ได้รอให้เช้าเพราะเหงาหรอ แต่ตุ้ยรอให้เช้าเพราะว่า มันจะเป็นเวลาที่ตุ้ยหลับสนิทที่สุด มันเป็นเวลาที่วงเหล้าเลิกลา และมันเป็นเวลาที่ตุ้ยจะได้อยู่คนเดียวอย่างเงียบสงบ และได้คิดทบทวนอะไรได้อีกมากมาย
ไม่รู้สินะโลกที่มีแต่ความสนุกสนาน บางที่มันกลับยิ่งทำให้เรารู้สึกโดดเดี่ยว มันทำให้เรารู้สึกว่าเรากำลังเป็นตัวประหลาดยังไงอย่านั้น แต่ตุ้ยก็ชอบนะโลกที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ เรื่องราวสนุกสนาน และกลิ่นของสุราฟุ้งเต็มตัวไปหมด มันทำให้เราได้ลืมเรื่องที่ผ่านมาในชีวิดได้ชั่วขณะ แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ที่บางครั้งตัวตุ้ยเองก็ต้องการที่จะทบทวนเรื่องราวเหล่านั้น ด้วยตัวเอง คิดเรื่องร้ายๆ เรื่องที่เจ็บปวด เรื่องที่ทำให้ตุ้ยอับอาย หรื่อแม้แต่เรื่องที่ทำให้ตุ้ยมีความสุดที่ในชีวิต ในเวลาเช้าที่แสนจะสงบ
...เ ฮ อ
..... เ มื่ อ ไ ห ร่ จ ะ เ ช้ า .....
ข อ ใ ห้ เ ป็ น เ ว ล า เ ช้ า ที่ แ ส น ส ง บ สุ ข ....... August 09 บ้านนี้มีแต่รัก...จ ะ ไ ด้ ก ลั บ บ้ า น แ ล้ ว น ะ ...
ดี ใ จ จั ง เ ล ย
คิ ด ถึ ง บ้ า น แ ส น สุ ข
เย้ ๆ ๆ จ ะ ไ ด้ เ จ อ มิ้ น นี้ แ ล้ ว
คิ ด ถึ ง มิ้ น นี้ จั ง เ ล ย
ว้ า ว ๆ คิ ด ถึ ง แ ม่ ด้ ว ย
ตื่ น เ ต้ น จั ง
เ ห อ ๆ ๆ จ ะ ไ ด้ ไ ป กิ น เ ค้ ก บ้ า น ฉั น แ ล้ ว...
เ ย้ ๆ ๆ ๆ ๆ ตื่ น เ ต้ น สุ ด ๆ August 03 รอ...เ ห ง า...เ ว ล า ที่ ไ ม่ มี ใ ค ร ยื น ข้ า ง ๆ
เ ห นื่ อ ย น ะ เ ว ล า ที่ ต้ อ ง ทำ อ ะ ไ ร เ พี ย ง ลำ พั ง
ท้ อ ม า ก ที่ ต้ อ ง อ ยู่ ไ ป ทั้ ง ๆ ที่ ไ ม่ มี จุ ด ห ม า ย ใ ด ๆ
ต้ อ ง ร อ ทั้ ง ที่ ไ ม่ มี จุ ด ห ม า ย ไ ม่ เ ค ย รู้ ว่ า อ ะ ไ ร อ ยู่ ข้ า ง ห น้ า
เ บื่ อ แ ล้ ว .....
เ มื่ อ ไ ห ร่ ที่ จ ะ ถึ ง เ ว ล า นั้ น
วั น ที่ ไ ม่ ต้ อ ง ร อ
วั น ที่ ไ ม่ ต้ อ ง ร้ อ ง ไ ห้ ค น เ ดี ยว
วั น ที่ ดี
วั น ที่ มี ค วา ม สุ ข ..... ร อ อ ยู่ น ะ August 01 มันเกิดอะไรขึ้น...ไม่รู้ว่าชีวิตช่วงนี้เป็นอะไร...มีเรื่องให้คิดเยอะมากเลย
อะไรๆก็ดูจะแย่ไปหมด
ไม่อยากเป็นอย่างนี้เลย สบสน ปวดหัวแล้วเนี้ย
อะไรก็ไม่ได้ดังใจสักอย่าง
คิดถึงเพื่อน
คิดถึงแม่กะป๋า
คิดถึงไอ้ป.ปลา
คิดถึงน้องหมาทั้ง 5 ตัว
อยากกลับไปเป็นเด็ก
ถ้ารู้ว่าโตเป็นผู้ใหญ่
แล้วต้องเหนื่อย
ต้องเหงา
ต้องร้องไห้ให้กับเรื่องอะไรที่งี่เง่า
ต้องคิดอะไรมากๆจนปวดหัว
ถ้ารู้ก่อนนะจะไม่ยอมเป็นผู้ใหญ่เลย
เฮอ......เหนื่อย
ทรมานจังเลย..... June 29 บางอารมณ์มีใครเคยบอกไหมว่าคุณเป็นคนร่าเริง ยิ้มเก่ง อารมณ์ดี สนุกสนาน
ถ้ามีคุณก็คงจะเข้าความรู้สึกของคนที่ร่าเริงเวลาเหงาหรือเศร้าล่ะสิ
มันอยากนะที่จะบอกให้ใครเข้าใจเพราะมันทรมานมาก
คนที่เคยคิดว่าตัวเองรับฟังคนอื่นได้ทุกเรื่อง
คอยปลอบคนอื่นได้ตลอด
แต่พอมาถึงตาคัวเองก็แทบแย่ เพราะปลอบตัวเองไม่ได้เลย โง่มั้ยล่ะ
ไม่เคยมีใครช่วยได้เลยจิงๆนะ เหมือนเวลาที่จ่มน้ำอะ
แล้วพยายามตะเกียดตะกายขึ้นฝั่ง หรือว่าพยายามขอความช่วยเหลือ
แต่ไม่มีใครเห็นเลย หรือไม่ก็คนที่เห็นเขาว่ายน้ำไม่เป็นอะไรประมาณเนี้ย
นึกออกใช่ป่ะว่ามันทรมานมากๆ มันเหมือนจะขาดใจยังไงบอกไม่ถูกอะ
แต่สุดท้ายนะก็รอดพ้นมาได้เพราะตัวเราเองอยู่ดี
เพราะอะไรน่ะหรอ ก็เพราะกลัวตายไงล่ะ กลัวว่าจะทรมานจนตาย ถึงได้ปลงๆไป 555+ น่าขำวะ
June 23 ถึงน้องๆLPพี่มีความในใจจะบอกกับน้องๆมากมาย
แต่มันคงไม่สำคัญอะไรมากมายนักหรอก
พี่เพียงอยากจะบอกให้น้องๆรู้ว่า
พี่ดีใจและตื่นเต้นมากที่จะมีน้อง
พี่เลยรู้สึกว่าพี่จะต้องทำทุกอย่างเพื่อน้องๆและดูแลน้องอย่างดีที่สุด
พี่ทำทุกอย่างด้วยความเต็มใจและสุดความสามารถที่พี่จะทำได้
แต่พี่รู้ไอ้สิ่งที่พี่ทำให้มันอาจจะเล็กน้อยสำหรับพวกนู๋
แต่พี่อยากให้พวกนู๋รู้ไอ้สิ่งเหล่านี้มันออกมาจาใจพวกพี่จริงๆ
จริงอยู่ที่บางคนอาจจะเข้าใจและบางคนก็คงไม่เข้าใจในสิ่งที่พวกพี่กำลังทำ
แต่นั้นมันก็ไม่สำคัญสักเท่าไหร่สำหรับพี่เพราะพี่รู้ว่าคนเรามันมีจิตสำนึกที่ต่างกัน
สำหรับคนที่เข้าใจนะพี่อยาจะบอกว่าพี่รักพวกเรานะพี่ถึงทำอย่างนั้น
ถ้าจะโกรธหรือจะเกลียดพี่ก็แล้วแต่น้องๆแล้วกัน
แต่พี่ขอให้น้องๆคิดดูก่อนนะว่าพี่ทำเพื่อใคร...
และส่วนคนที่ไม่เข้าใจ
พี่ก็จะไม่พูดอะไรอีกแล้ว
แต่อยากบอกเป็นครั้งสุดท้ายนะว่า
"อย่าคิดว่ากูอยู่ได้ถ้าไม่มีมึง"
เพราะคำนั้นใช้กับเอกสื่อไม่ได้หรอก
สุดท้ายแล้วกันพี่อยากให้พวกน้องทำตามกฎที่พี่ตะเกียบให้มา
จำมันให้แม่น อย่าหลงลืมล่ะ
รักกันให้มากๆนะ June 16 ทำอะเพื่อใครสักคนเราผิดด้วยหรอไม่ว่าการกระทำของเราจะถูกหรือผิด
แต่อยากจะรู้ว่าเวลาที่เราตั้งใจทำอะไรให้ใครสักคน ด้วยความจริงใจ ไม่เคยคิดอยากได้อะไรจากเค้าแม้แต่น้อยเนี้ย
มันผิดมากเลยหรอ มันทำให้เค้ารู้สึกแย่มากรึงัยห๊า
ก็ใช่ที่เราไม่ใช่คนดี แต่เคยคิดรึป่าวว่าทั้งหมดที่ทำน่ะมันเพื่อใคร เคยคิดมั้ยค่ะ
อยากบอกให้รู้ไว้นะว่า
"ทั้งหมดที่ทำไปน่ะ ไม่ได้หวังอะไรเลย ทำไปก็เพราะรักและเคารพหรอกนะ ไม่ได้คิดอะไรแบบที่คนอื่นคิด"
รู้ไว้เถอะนะ....
June 12 ไว้อาลัยแด่ยุ่งยิ่งและยู้ยี้ตั้งแต่วันแรกที่เราได้พบกัน...
มันเหมือนกับมนต์สะกดให้เราเลือกปลาทั้ง2ตัวนี้
ทั้งๆที่มีปลาตัวอื่นๆเต็มตู้ไปหมด
เราอยู่ด้วยกันมาเป็นเวลาประมาณ3-4เดือน
ใช่!มันดูเหมือนเป็นช่วงเวลาที่สั้น
แต่ใครจะเข้าใจล่ะ ว่าความรู้สึกมันมากมายเท่าไหร่
....
จนวันหนึ่งที่ยู้ยี้กะยุ่งยิ่งเริ่มป่วย
เราก็รู้ทันทีว่า
คงเหลือเวลาระหว่างเราอีกไม่มาก
เราทำทุกวิถีทาง ไม่ว่ายาแขนงไหน รึว่ายี่ห้ออะไร
เราก็หามารักษาปลาน้อยของเรา
และในที่สุดวันแห่งความโชคร้ายก็มาถึง
....
วันที่ 10 มิถุนายน 2550
วันที่ฟ้าเอายุ่งยิ่งและยู้ยี้ไปจากเรา
เราเสียใจมาก อาจจะมากที่สุดเลยก็ว่าได้
เราไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อไปจากนี้
....
ฟังดูมันอาจเป็นเรื่องที่งี่เง่า
และอาจจะคิดว่าเรามันบ้าไปแล้ว
แต่จริงๆแล้ว
ถ้าใครไม่เคยเลี้ยงปลาทองด้วย"ความรัก"
คงไม่มีวันเข้าใจได้หรอก
....
ลาก่อนนะลูกแม่
หลับให้สบาย
ขอโทษที่ช่วยอะไรไม่ได้
ขอโทษที่กลับมาช้า
ขอโทษที่ไม่ได้ลา
ขอโทษนะ
รักยู้ยี้ กะ ยุ่งยิ่ง มาก
ลาก่อน
... May 30 นู๋ผิดเองค่ะ...โหลใส่ปลาหลุดมือ....ซวยจริงๆเลย...โหลปลายเลยร้าวซะ ทำให้ลูกๆๆต้องไม่มีที่อยู่ไปอีกหลายวัน....
 ขอโทดนะ...ผิดไปแล้ว เด๋วจะซื้อมาเปลี่ยนให้นะจ๊ะ...สัญญา May 18 จะทำงัยดีอะเมื่อเจอสิ่งที่ถูกใจ แต่มันไม่ถูกต้อง จะให้ทำงัยล่ะ ขอโทดนะ...ยังไงซะความถูกต้องเป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้วจริงไหม...
April 02 ดีใจจริงๆๆเลยดีใจจัง...ได้เลี้ยงปลาทองแย้ว เย้ เย้ .... มันมีชื่อด้วยนะ ชื่อยู้ยี้ กะ ยุ่งยิ่ง น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ March 06 ถ้าให้เลือกระหว่างความรักกับความถูกต้อง...คุณจะทำยังไง...หากลองคิดมันคงดูโง่ๆที่มาสนใจในความถูกต้องอยู่อีก แต่คนเราอะนะมันก็ต้องบ้างแหละที่ต้องทำบางอย่างเพื่อการอยู่ในสังคมได้อย่างสบงสุขจริงมั้ย แต่เรื่องหัวใจมันห้ามกันได้ที่ไหนล่ะ อือ อือ |
|
|
